Boukje Vastbinder in Ecuador

www.boukjevastbinder.nl

2007-02-05T03:25:00.000-08:00

Voor wie mij de komende tijd wil volgen:

www.boukjevastbinder.nl

Wie weet tot snel, groetjes, Boukje

Het einde is in zicht

2006-11-30T11:14:00.000-08:00

Het project loopt bijna ten einde! Mijn laatste dagen in Quito besteed ik aan het verzamelen van zo veel mogelijk informatie. Fimpjes van de fabrieken en adressen van leveranciers, foto's, samples van materialen, prototypes van de tafel etc. Alles probeer ik voor vrijdag binnen te hebben, zodat zaterdag alles mee kan in het vliegtuig terug naar Nederland. Gisteren heb ik samen met George, (spreek uit Gorguh) een oude, schele maar erg gezellige houtbewerker het laatste model gemaakt. Tegelijkertijd werkten ze in de andere fabrieken aan soortgelijke modellen. Vanacht is alles in de lak gezet en vanmiddag hadden we een vergadering om met iedereen naar de gelakte modellen te kijken en verbeteringen door te spreken. Het begint er langzaam goed uit te zien en het is erg voldoenend om te zien dat al dat werk echt ergens toe geleid heeft!

Met gemengde gevoelens neem ik langzaam al afscheid van Ecuador. Ik heb zin om weer naar Nederland terug te keren en mijn vrienden en familie te zien! Tegelijkertijd laat ik hier zoveel nieuwe vrienden achter!

Ecuador is een land dat tegelijkertijd enorm rijk en arm is! Rijk aan geschiedenis, materialen, mensen, natuur, cultuur en vooral emotie maar tegelijkertijd ook enorm arm aan kennis, zelfvertrouwen, gezondheidszorg en geld. Ik hoop dat Leolux en ik met dit project enigzins hebben kunnen bijdragen aan een rijker Ecuador! Het Ecuador van de toekomst!

Zaterdagochtend vertrek ik, met al het materiaal dat ik verzameld heb, naar Nederland en dan ligt het verder aan Leolux of Leolux, CREA en DDID volgend jaar samen een Fair Trade tafel op de markt zullen brengen!

Bij deze neem ik dan ook afscheid van iedereen die deze weblog heeft gevolgd! Bedankt voor het lezen en bedankt voor alle leuke en nuttige mailtjes die ik van jullie ontvangen heb!

Wie weet: tot snel!

Minor Setback

2006-11-27T12:57:00.000-08:00

Kleine tegenvaller aan het begin van deze week. Ik zou vandaag 2 full size prototypes ontvangen, van ieder bedrijf 1. Tot mijn grote verassing klopte bijna alle maten niet! En dat terwijl ik beide bedrijven vorige week en uitgebreid technisch tekeningen pakket had gegeven. Na even doorvragen bleek dat niemand ooit eerder een technisch tekeningen pakket gezien had en dat ze al niet zo goed wisten waarom ik hun al die rare papieren gegeven had. Ik heb uitgelegd dat het voor dit project van belang is dat ze technische tekeningen moeten kunnen lezen en als ze vaker willen gaan werken met Europese bedrijven en designers dat die waarschijnlijk ook verwachten dat ze weten hoe ze om moeten gaan met technische tekeningen.

Morgen en overmorgen geef ik dus technisch tekening leesles!

Jammer is wel dat het maken van de nieuwe, echte prototypes zal moeten wachten totdat iedereen weet wat de maten moeten zijn. Dus nu maar hopen dat alles voor zaterdag (de dag dat ik terugvlieg naar Nederland) klaar is!

Correa heeft trouwens de verkiezingen gewonnen! Iets waar ik stiekem wel erg blij mee was want er werden rellen verwacht wanneer Noboa zou winnen. Nu is natuurlijk wel mijn nieuwe
t-shirt behoorlijk in waarde gedaald!

Plaatjes!

2006-11-23T16:59:00.001-08:00

Afscheid van Ibarra

2006-11-23T16:59:00.000-08:00

Een week vol tegenstrijdigheden en afscheid. Helaas is het niet mogelijk gebleken de tafel bij L'Aurell te produceren. Hun fabriek is teveel toegespitst op het maken van stoelen en houtsnijwerk en niet op het verwerken van plaatmateriaal. Het is voor mij een enorm moeilijke beslissing geweest om de tafel niet bij L'Aurell te laten producren. De laatste 3 weken heb ik het enorm naar mijn zin gehad in Ibarra op de fabriek van L'Aurell en ben bevriend geraakt met de mensen achter L'Aurell. Mijn tijdelijke huisgenoten Willemijn, Paulo en Thomas maar ook de werknemers op de fabriek. Ik had hun de opdracht gegund, maar de wensen van Leolux gaan voor en een tafel die het net niet was had niemand geholpen.

Ik blijf nu een week langer dan verwacht en verplaats mijn aandacht naar andere productiebedrijven binen CREA. Mijn laatste week verhuis ik terug naar Quito waar de 2 andere bedrijven van CREA zitten om bij hun prototypes te maken en informatie te verzamelen. Hopelijk kan de tafel bij hun wel met de vereiste kwaliteit geproduceerd worden!

Ik zal Ibarra missen, deze witte vriendelijke stad met haar vulkanen en aardige mensen!

Gelukkig was het niet alleen moeilijke beslissingen en werk afgelopen week, ik ben met Thomas gaan tenissen in de rimboe en ben met Paulo naar het theather in Quito geweest voor Argentijns ballet. Zowel het theater als het ballet waren super indrukwekkend, al werd het meeste plezier van de avond veroorzaakt door onze plaatsen. We hadden namelijk heel gierig de goedkoopste tickets gekocht die er waren en bleken 85e rij om het hoekje te zitten ( zie de foto voor ons uitzicht). Zittend zagen we bijna niets en dus werd het staan, en duwen en lachen, gieren, brullen. Toen de balletvoorstelling ook nog eens uit bijna naakte, tangodansende mannen bleek te bestaan kon onze avond niet meer stuk!

Komend weekend zijn er verkiezingen in Ecuador. Iedereen moet kiezen (stemmen is verplicht in Ecuador) tussen een corrupte, stinkend rijke bananenboer Noboa of een piepjong vriendje van Castro Correa. De verkiezingsstrijd is hoog opgelopen afgelopen week, zo betaald Noboa iedereen die met een t-shirt met zijn foto erop rondloopt. (Thomas en ik hebben ook een t-shirt weten te bemachtigen maar zijn helaas nog niet betaald) En heeft Correa persoonlijk ieder dorp in Ecuador bezocht. (Ik heb heel hard naar hem gezwaaid maar helaas!)Tot nu toe staan de prognoses nog gelijk dus ik ben benieuwd wat gaat gebeuren. Vanaf morgen is het trouwens in heel Ecuador verboden om alcohol te nuttigen, dit om te voorkomen dat mensen dronken gaan stemmen. Dus dat word geen avondje doorzakken dit weekend!

Echt Ecuador

2006-11-17T07:20:00.000-08:00

Door alle fancy hotels, restaurants en appartementjes had ik bijna het gevoel in Europa te zijn inplaats van Zuid-Amerika. Mijn trip naar Gauyaquil (of eigenlijk de jungle rond Gauyaquil) heeft me weer het echte Ecuador laten zien! Wat een fantastisch land. Enorme hoge bergen, watervallen, vulkanen, groene bossen en aardige mensen! Maar ook 100 km rijden met een jeep op een onverhard slingerweggetje, een klapband en uren wachten op een vulkanisator die de band kwam maken (sinds wanneer doen we niet meer aan reservebanden!?)

Voor de platte band heb ik samen met Fanny een meedewerkaster van Inbar een bezoek gebracht aan een recentelijk opgestarte bamboefabriek. Het hele dorp liep uit om naar Fanny en mij te komen luisteren. Het was erg inspirerrend om te zien hoeveel verschil deze fabriek in een kleine gemeenschap kan maken. Ik heb ze uitgelegd dat ik bamboe board wilde en dat ik denk dat er een markt is voor bamboeboard in Europa. Samen hebben we hat dingen uitgeprobeerd en het uiteindelijke grote sample (een board van 24 bij 24 cm) zal de komende dagen gemaakt worden en daarna naar Quito verstuurd, waar ik het kan ophalen.

Ik zou supergraag met dit project willen samenwerken, maar ik ben bang dat ze niet de kwaliteit en kwantiteit aankunnen die Leolux wil. Wat ons weer terugbrengt op het al eerder besproken dillemma. Het blijkt toch heel moeilijk hoge kwaliteit en kwantiteit te combineren met het echte helpen van de mensen terplekke. Moeilijker dan verwacht. Hopelijk kunnen we de komende dagen toch een mooie middenweg vinden.

Vandaag ben ik weer terug in Quito en staat een vergadering met Paulo en Willemijn op het programma. Langzaam zullen er knopen doorgehakt moeten worden!

p.s. mijn beide paar schoenen zijn echt weggesmolten in de regen hier, het blijft maar regenen!! Dus heb ik nieuwe schoenen moeten kopen, en aangezien de vrouwenschoenen niet verder gaan dan 39 (pff) zijn het stoere cowboylaarzen geworden. Ze doen helaas nog behoorlijk pijn (stijf leer), maar eindelijk heb ik droge voeten!

Gauyaquil

2006-11-14T17:29:00.000-08:00

Morgen vertrek ik voor 2 dagen naar Guayaquil, hier ga ik een bamboeplantage en een bamboeproducent bezoeken. Hopelijk kunnen zij het plaatmateriaal leveren wat Leolux zo graag wil hebben. Ik reis heen met een meewerker van Inbar en terug vlieg ik naar Quito.

Ik zou eigenlijk begin deze week een keuze gemaakt moeten hebben voor een materiaal en een producent. Er zijn echter zoveel mogelijkheden en idereen schijnt een andere voorkeur te hebben, dat is besloten te wachten met kiezen tot ik meer informatie over bamboe heb. Mocht bamboe namelijk niet kunnen dan wordt de tafel waarschijnlijk van hout en zijn opeens hele andere producenten interessanter geworden.

Het ziet er naar uit dat ik de oorspronkelijke planning niet ga halen, maar die was misschien ook wel erg optimitisch. Zeker voor Zuid-Amerika! Ik probeer me de komende week te concentreren op de bamboe en de week daarna te besteden aan kwaliteit, prijs en Fair Trade.

Hoewel het vele reizen langaam begint te vermoeien is dit project een unieke kans om Ecuador en haar inwoners te herontdekken. Ik was vergeten hoe ontettend behulpzaam en aardig de mensen hier zijn. Iedereen wil zo graag helpen! En het land is zo mooi en wild! Ecuador heeft voorgoed mijn hart gestolen!

p.s. mijn bezoekje aan Otavalo heeft een behoorlijke aanslag op mijn budget veroorzaakt. Ik heb maar liefs 100 dollar uitgegeven in een weekend. De lokale markt was gewoon niet te weerstaan en ik heb dan ook groot ingeslagen! Nu nog bedenken hoe ik dat allemaal ooit in Nederland ga krijgen (;

L´Aurell en materialen

2006-11-10T12:44:00.001-08:00

Gisteren heb ik een bezoek gebracht aan L´Aurell in Ibarra. L´Aurell produceert voornamelijk klassieke stoelen, zij doen dit voornamelijk nog met de hand. De oude technieken worden hier nog volop gebruikt. Al is L´Aurell ook aan het experimenteren met modernere ontwerpen en technieken. De werkplaats ligt op een berghelling een heeft een schitterend uitzicht over de stad Ibarra en de omliggende bergen en vulkanen. In Ibarra kan ik logeren bij Paulo, Willemijn (de eigenaresse van L ´Aurell) en Thomas (een stagaire bij L´Aurell) zij delen een appartement in het centrum van Ibarra. Het is geen fancy hotel maar het is er gezellig en ik kan eindelijk weer Nederlands praten.

Vandaag was ik echter al weer terug in Quito voor een afspraak met Inbar (een bamboe-ontwikkelings-organisatie) en daarna met een Bamboe producent. Ik ben erg geinteresseerd in Bamboe als materiaal voor de tafel. Ik ben uitgenodigd om volgende week naar de bamboe fabriek en plantage te komen kijken in Guayaquil in het zuiden van Ecuador. Dit weekend ga ik echter eerst naar Otavalo, vrienden bezoeken en de markt leegplunderen!

Naast bamboe kijk ik ook naar andere lokale materialen zoals hout, mdf en aluminium voor de tafel. Misschien is het wel mogelijk om bij de verschillende fabrieken verschillende varianten te laten produceren. Op die manier kan iedereen profiteren van het project, hoeven grote aantallen geen probleem te zijn en kan iedere fabriek maken waar hij goed in is. Volgende week zal ik keuzes moeten gaan maken, welke fabriek gaat wat doen en welke materialen gaan we gebruiken voor de tafel? Anders lukt het nooit meer om op tijd een prototype klaar te hebben.

fabriek-bezoek

2006-11-07T15:25:00.000-08:00

Ik heb de afgelopen 2 dagen met Paulo in razend tempo 6 fabrieken en 3 showrooms bezocht en ben geschrokken. Niet van de slechte maar juist van de goede omstandigheden in de fabrieken.

Bijna alle fabrieken zijn veel meer geindustrialiseerd dan ik verwachte.
Zo hebben we bijvoorbeeld CNC en thermolamineer-machines gezien, technieken die ik absoluut niet in een derde wereld land verwachte. Mijn eerste gedachte was dat dit niet de fabrieken zijn die ik nodig heb, ik zoek de kleinschallige fabriekjes met maar 1 zaag. Deze fabrieken lijken te geindustriliseerd om nog Fair Trade genoemd te worden!

Maar toen ik er later over nadacht leek me dat eigenlijk niet eerlijk. Al deze bedrijven hebben het laatste jaar enorm geinvesteerd om aan de Europese kwaliteit te kunnen voldoen, en dan worden ze nu gepasseerd omdat ze te geindustrialiseerd zouden zijn! Daarnaast zegt niemand dat Fair Trade, kleinschalig on ongeindustrialiseerd hoeft te zijn, dat is gewoon het beeld dat wij erbij hebben.

Als reden voor deze snelle industrialisatie van de meubelindustrie in Ecuador geven de meeste eigenaren de concurrentie met Azie. Lage prijzen alleen zijn niet meer genoeg, nu de prijzen van meubels uit Azie lager komen te liggen dan in Zuid-Amerika. De Ecuadorianen hebben dit ingezien en zijn gaan investeren in machines en arbeidsomstandigheden. Dezelfde kwaliteit als Europa maar toch voor een lagere prijs. Hun samenwerkingsverband in de vorm van CREA lijkt hier ook uit voort te komen.

Misschien is het mogelijk de productie van de tafel te splitsen. Die delen die een hoge kwaliteit behoren te hebben, kunnen dan in de grotere fabrieken van CREA geproduceerd worden. Terwijl de delen die minder aandacht vergen in de kleinere bedrijven zoals L´Aurell vervaardigd kunnen worden.

Morgen staat er nog 1 bezoek in Ecuador op de planning en daarna vertrekken Paulo en ik met de bus naar Ibarra voor ons laatste bezoekje aan de fabriek van L´Aurell. In Ibarra zullen we langer blijven en hebben we de tijd om alle verschillende mogelijkheden met elkaar gaan vergelijken. Daarnaast moet het ontwerp van de tafel nog verbeterd worden, gaan we op zoek naar materialen voor de tafel en zal er begonnen worden aan prototypes. Nog genoeg te doen dus!

p.s. Ik heb helaas nog geen internetcafe met usb-poort weten te vinden, dus jullie zullen nog even op foto´s moeten wachten.
p.s. 2 Paulo is een kleine kale Braziliaan en samen lijken we een soort moderne versie van de dikke en de dunne. De Ecuadorianen lachen zich echt een ongeluk om ons!
p.s. 3 Helaas zit ook mijn verblijf in het chique hotel er al weer op en ben ik verhuisd naar een bescheiden hostel tot ons vertrek naar Ibarra. Ach, je kunt ook niet alles hebben!

aankomst in Quito

2006-11-05T10:28:00.000-08:00

Vandaag ben ik na een lange vlucht aangekomen in Quito waar ik minimaal de komende 2 dagen zal blijven. Mijn hotel in Quito blijkt super chique te zijn. Ik heb een groot 2 persoonsbed, een zithoek, ligbad, breedbeeld tv en wijds uitzicht over Quito. Ik voel me er bijna schuldig over!

Ik heb ook nog niet veel van het regenseizoen gemerkt, tot nu toe is het zo´n 23 graden en ik heb net op het terras in de zon een ice-tea gedronken. Hm, het leven van de ontwerper is zo slecht nog niet!

De komende dagen ga ik in Quito meubelfabrieken bezoeken die net als L´Aurell deel uitmaken van de meubelcoöperatie CREA. Ik zal dit samen met Paulo gaan doen, hij is de meubelontwerper van L´Aurell. Ik ben erg benieuwd wat we allemaal ga aantreffen.

Ik hoop bij het volgende bericht ook wat foto´s te hebben!

Tot snel, groetjes, Boukje.